ไทยไตรปิฎก | คนพาลที่ได้อาวุธ
15883
post-template-default,single,single-post,postid-15883,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

คนพาลที่ได้อาวุธ

คนพาลที่ได้อาวุธ

คนดีหรือบัณฑิตที่เป็นอยู่ด้วยปัญญา ยิ่งมีความรู้ก็ยิ่งเป็นที่ต้องการของใครๆ แต่คนชั่วหรือคนพาล ผู้ไม่รู้บาปบุญคุณโทษ ยิ่งมีความรู้ มียศ มีชื่อเสียง ก็ยิ่งเป็นบุคคลที่ใครๆไม่ควรเข้าใกล้คบหาด้วย ควรอยู่ห่างไกล
เพราะคนพาลประเภทนี้ สามารถทำความชั่วบาปและแยบยลและอุบายมากเป็นอย่างยิ่ง มากกว่าคนพาลธรรมดาที่ไม่มีความรู้ ไม่มียศ ไม่มีชื่อเสียงทั่วๆไป เป็นผู้ที่ไม่เพียงจะทำลายตนเองด้วยความรู้ ความมียศ และความมีชื่อเสียงของตนเท่านั้น แต่จะทำลายบุคคลอื่นและสิ่งอื่นๆด้วย เพราะเหตุแห่งความเป็นคนพาลนั่นเอง เปรียบเหมือนผู้ร้ายที่มีอาวุธอยู่รอบตัว เพื่อทำร้ายตนเองและผู้อื่นเท่านั้น

ดังที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า “ความรู้เกิดแก่คนพาลเพียงเพื่อทำลายถ่ายเดียว ความรู้ของคนพาลนั้นกำจัดคุณงามความดี ทำปัญญาของเขาให้ตกต่ำ”

จาก หนังสือดอกไม้แห่งชีวิต เรียบเรียงโดย อาจิต โตเกียรติรุ่งเรือง

บอกบุญ :