ไทยไตรปิฎก | ความอ่อนน้อมถ่อมตน
15822
post-template-default,single,single-post,postid-15822,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

ความอ่อนน้อมถ่อมตน

ความอ่อนน้อมถ่อมตน

พระพุทธองค์ตรัสว่า…

“ห้วยน้ำน้อย ไหลดังสนั่น ห้วยน้ำใหญ่ ไหลนิ่งสงบ สิ่งใดพร่อง สิ่งนั้นดัง สิ่งใดเต็ม สิ่งนั้นเงียบ คนพาล เหมือนหม้อมีน้ำครึ่งเดียว บัณฑิต เหมือนหม้อน้ำท่ีเต็ม”

บัณฑิต หรือ ผู้ที่มีชีวิตอยู่ด้วยปัญญาเท่านั้น จึงจะรู้จักและเข้าใจความหมายของคำว่าอ่อนน้อมถ่อมตนได้ เพราะสิ่งนี้ไม่ได้มีประจำนิสัยของคนทุกคน แต่เป็นการปฏิบัติตนของผู้ที่มีความคิดเห็นที่ดี เช่นมีความคิดสุขุมรอบคอบ ใคร่ครวญก่อนทำก่อนพูด ไม่พูดเพื่ออวดความรู้ความสามารถของตน อันเป็นการแสดงถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนในเมื่อยังไม่มีผู้ใดขอ หรือไม่มีความจำเป็น เหมือนห้วยน้ำใหญ่ย่อมไหลนิ่งสงบ ผู้มีนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนจะเป็นที่ชื่นชอบ เป็นที่ต้องการคบหาของบุคคลทั่วไป และเป็นบุญกิริยาประการหนึ่งด้วย.

จาก หนังสือดอกไม้แห่งชีวิต โดย อาจิต โตเกียรติรุ่งเรือง

บอกบุญ :