ไทยไตรปิฎก | มองเห็นก็ดับได้
15838
post-template-default,single,single-post,postid-15838,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

มองเห็นก็ดับได้

มองเห็นก็ดับได้

ตามความเป็นจริงแล้ว ความทุกข์ในรูปแบบต่างๆของมนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่มีมาตั้งนานแล้วไม่ว่าจะย้อนยุคไปสมัยใด ความทุกข์เหล่านั้นก็มีมาก่อนแล้วทั้งสิ้น ไม่มีอะไรเป็นของใหม่เลย แต่มนุษย์ที่เกิดมาทีหลัง เมื่อมาพบกับความทุกข์ชนิดเดียวกันนั้น ก็เข้าใจว่าเป็นของใหม่ และรู้สึกเป็นความทุกข์ที่หนักสำหรับตนเสมอ
พระพุทธองค์ตรัสว่า “โลกตั้งอยู่แล้วในความทุกข์” บุคคลผู้มีสติปัญญาทางธรรมจึงสามารถมองเห็นโลกได้ตามเป็นจริง ดังที่พระพุทธองค์ตรัสว่า แท้จริงแล้วโลกตั้งอยู่ในความทุกข์ และความทุกข์ก็เป็นภัยใหญ่ของมนุษย์ แต่เพราะความทุกข์สามารถครอบงำคนที่ประมาทและขาดสติปัญญาด้วยลักษณะอาการว่าเป็นความสุข บุคคลส่วนใหญ่ในโลกจึงมองไม่เห็นความทุกข์ตามที่เป็นอยู่จริง เมื่อมองไม่เห็นก็จะเพลิดเพลินกับการอยู่กับทุกข์ต่อไป ย่อมพ้นออกจากทุกข์ไม่ได้ แต่อย่างไรก็ตาม ทางออกจากทุกข์ก็มีอยู่ ตราบใดที่พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้ายังมีอยู่ในโลกนี้ ดังที่พระพุทธองค์ตรัสว่า “เราย่อมบัญญัติทุกข์และความดับทุกข์ทั้งในกาลก่อนและกาลบัดนี้”

จาก หนังสือดอกไม้แห่งชีวิต โดย อาจิต โตเกียรติรุ่งเรือง

บอกบุญ :